Dünün acısından bugünün dersine ve bir vefa çağrısı

Bugün elimde 15 Mayıs 1919 tarihli İstiklal Harbi Gazetesi’nin bir nüshası duruyor. Gazetenin manşetinde o meşhur soru yankılanıyor: "Şanlı Bir Sayfa: Bu hâle nasıl düştük?"

O gün o satırları yazanlar, bir imparatorluğun nasıl çöküşün eşiğine geldiğini, yurdun nasıl işgal edildiğini derin bir acıyla sorguluyorlardı. Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarının, o "karanlık manzara" içerisinden bir milletin küllerini nasıl doğurduğunu asla unutmamalıyız. Onların mücadelesi, eşitsizliğe ve emperyalist baskılara karşı atılmış en büyük çığlıktı.

Bugün bölgemizdeki jeopolitik tabloya baktığımızda; Filistin, Lübnan ve İran gibi coğrafyalarda ABD ve İsrail eksenli yürütülen orantısız güç kullanımı ve adalet yoksunu baskılar, bölge barışını geri dönülemez şekilde tahrip etmektedir. Bu vahim tablonun yarın bizim kapımızı çalmayacağının, bağımsızlığımıza yönelik benzer bir "orantısız müdahalenin" yaşanmayacağının hiçbir garantisi yoktur.

İşte tam da bu yüzden, tarihimizi sadece kütüphanelerde değil, şehirlerimizin kalbinde yaşatmak zorundayız. Bu doğrultuda İzmir'in hafızasını tazeleyecek çok somut bir adım atılmıştır. İzmir Büyükşehir Belediyesi ile Vakıflar Genel Müdürlüğü arasındaki ihtilafın merkezinde yer alan Meslek Fabrikası binasının, şehrimize yakışır bir 9 Eylül Müzesi ve Hafıza Mekânı “na dönüştürülmesi önerisi, bağımsızlık ruhumuzu gelecek nesillere aktarmak adına hayati bir vizyondur. Bu müze, sadece dünü hatırlatmakla kalmayacak; aynı zamanda emperyalist güçlerin bölge üzerindeki planlarını ve buna karşı verilen "tam bağımsızlık" mücadelesinin neden vazgeçilmez olduğunu yeni nesillere anlatacak bir okul vazifesi görecektir.

Bu kıymetli fikri ortaya atarak İzmir'in tarihsel belleğine sahip çıkan araştırmacı-yazar Yaşar Aksoy’a ve bu öneriyi Türkiye Büyük Millet Meclisi kürsüsüne taşıyarak meclis kayıtlarına tarihi bir belge olarak düşen İzmir Milletvekili Hüsmen Kırkpınar’a, bağımsızlık mirasımıza gösterdikleri bu hassasiyetten dolayı teşekkürü bir borç biliriz.

Eğer bugün, o büyük mücadelenin kıymetini idrak edemezsek; eğer tarihin sayfalarında yazan o "Şanlı Sayfa"dan ders çıkaramaz ve bu hafızayı somutlaştıramazsak, yarın başka bir gazetenin manşetinde aynı acı soruyu biz sormak zorunda kalabiliriz.

Meslek Fabrikası gibi bir yapıyı mülkiyet tartışmalarının ötesine taşıyıp, Kurtuluş Savaşı’nın ruhunu gelecek nesillere aktaran bir "bilinç merkezi" haline getirmek; Atatürk’ün bizlere bıraktığı mirasa ve 9 Eylül’ün o unutulmaz destanına en büyük saygı olacaktır. Unutmayalım; bağımsızlık, ancak hafızası diri tutulan toplumlarca korunabilen, her gün yeniden sahip çıkılması gereken bir değerdir.