Semt merkeziyle hayata yeniden tutundu: "Artık evde ağlayan Aktan değilim"

Konak Belediyesi Enver Şükrü Aytulun Saadet Mirci Semt Merkezi, 66 yaşındaki Aktan Apaydın'ın yaşamında yeni bir sayfa açtı. Yıllarca hasta babasına baktıktan sonra içine kapanan Apaydın, katıldığı kurslar ve edindiği dostluklar sayesinde yeniden sosyal hayata karıştı.

Babasının vefatının ardından uzun süre evden çıkmadığını anlatan Aktan Apaydın, tesadüfen gördüğü bir kayıt ilanıyla Saadet Mirci Semt Merkezi'ne geldiğini söyledi. İlk başta tereddüt yaşadığını ifade eden Apaydın, merkezin sıcak ortamının kendisini yeniden hayata bağladığını dile getirdi.

"Burada yeniden kendimi buldum"

Merkezde çini, mozaik, punch nakışı, epoksi ve döküm sırlama gibi kurslara katılan Apaydın, hem yeni beceriler kazandığını hem de yıllar sonra yeniden sosyalleştiğini belirtti.

Eskiden günlerini evde, perdeleri kapalı şekilde geçirdiğini söyleyen Apaydın, "Artık eve kapanmıyorum. Burada hâlâ üretebildiğimi, bir işe yaradığımı hissediyorum. Bu duygu bana yeniden yaşama sevinci verdi" dedi.

Kurslar dostluklara dönüştü

Semt merkezinde kurduğu arkadaşlıkların psikolojisine büyük katkı sağladığını dile getiren Apaydın, kursların yalnızca el becerisi kazandırmadığını, kadınlar arasında güçlü bir dayanışma ortamı oluşturduğunu söyledi.

Kadınların evde yalnız kalmaması gerektiğini vurgulayan Apaydın, karşılaştığı birçok kişiye semt merkezlerini tavsiye ettiğini belirterek, bu merkezlerden daha fazla kadının yararlanmasını istediğini ifade etti.

Kermesler bütçesine de katkı sağladı

Konak Belediyesi'nin düzenlediği kermeslerde el emeği ürünlerini satışa sunan Apaydın, ilk kez kendi kazancını elde etmenin mutluluğunu yaşadığını söyledi. Kermeslerin kadınların ekonomik hayata katılımı açısından önemli fırsatlar sunduğunu belirten Apaydın, Konak Belediye Başkanı Nilüfer Çınarlı Mutlu'nun kadınlara verdiği desteğin kendileri için değerli olduğunu dile getirdi.

"Burası beni hayatta tutuyor"

Saadet Mirci Semt Merkezi'nin yaşamında önemli bir yere sahip olduğunu söyleyen Aktan Apaydın, duygularını şu sözlerle özetledi:

"Burası beni hayatta tutuyor. Burada işe yaradığımı hissediyorum, üretebildiğimi görüyorum. Artık evde ağlayan, perdeleri kapatıp oturan bir Aktan değilim."